wtorek, 13 sierpnia 2013

Rozdział 5


Wzięłam prysznic, ubrałam się i porobiłam coś tam jeszcze w domu. I tak zleciało do 18, ja byłam gotowa i czekałam na Zayna. Oczywiście po dwóch minutach stał pod moim domem. Wyszłam i wsiadłam do samochodu. Droga nie była daleka, więc dojechaliśmy tam po 5 minutach. Restauracja , mówiąc szczerze, w której jeszcze nigdy nie byłam, ale oczywiście zawsze chciałam. Usiedliśmy pod oknem, zamówiliśmy specjał dnia. Jedzenie było bardzo pyszne. 
- Chodźmy na spacer - powiedział Zayn głaszcząc się po brzuchu. 
Wytarłam twarz, wstałam , zapłaciliśmy tak jak zawsze na pół , może Zayn by za mnie zapłacił, ale tego nienawidzę. Wyszliśmy pewnym krokiem. Wygłupialiśmy się. Tak jak zawsze, kiedy jestem, z nim nigdy się nie smucę.  Nagle Zayn zatrzymał się , i powiedział , że ma dla mnie niespodziankę. Zakrył mi oczy i powiedział , żebym nie podglądała. Szliśmy tak może z 3 minuty. Otworzyłam oczy i zobaczyłam przed sobą drzewo. "O co ci chodzi Malik" pomyślałam . 
-Odwróć się- powiedział patrząc mi w oczy.
Odwróciłam się i nie mogłam uwierzyć. Kto tam był ? Była sobie ławeczka a na niej siedzieli chłopcy z 1D. Serce podskoczyło mi do gardła, obróciłam się do Zayna , spojrzałam na niego , śmiał się ze mnie. I znowu obróciłam się do chłopców.
-Hej - powiedziałam z uśmiechem
-Hej - odpowiedzieli również rozbawieni tą sytuacją
Może by nie było widać tego jak bardzo speszona jestem, gdybym nie zrobiła piruetu na początku naszej znajomości.
Spacerowaliśmy po parku jeszcze długo. Z chłopakami rozmawiało się naprawdę super, oni nie byli jak zwykłe gwiazdy, oni byli tacy jak rodzina. Śmiali się, wygłupiali, oni są po prostu lekiem na zło :)

*******

Robiło się coraz później.  Pożegnałam się z chłopakami i Zayn odwiózł mnie do domu. To był naprawdę świetny wieczór. Dzisiaj spełniło się moje największe marzenie.

******

Promienie słońca lekko padały na moją twarz. Nie chciało mi się wstawać , więc włączyłam TV i oglądałam jakiś film, w sumie nie wiem jaki. Myślę cały czas o wczorajszym wieczorze. Nie mogę uwierzyć w to co się stało. To naprawdę mogło się zdarzyć ? Zwykła nastolatka, w wielkim mieście spotyka się z tak wielką przyjaźnią Zayna ? Mam niezwykłe szczęście. Teraz wiem , że mogę dać sobie rade ze wszystkim. Mam najlepszego przyjaciela, cudowną pracę, która jest moją pasją. Czego więcej trzeba ? Miłości ? Spotkam też miłość , ale to po kolei.
Moje rozmyślanie przerwał dzwonek do drzwi.
Zeszłam na dół i w drzwiach zobaczyłam Zayna, Nialla, Harrego i Liama.
Zaszkoczyły mnie te odwiedziny.
- Dzień Dobry Nicola - powiedział Zayn
-Hejo. Dopiero co wstałam, ale zapraszam, zrobimy sobie śniadanie - powiedziałam zapraszając gości do środka.......

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zapraszam do komentowania :)


niedziela, 4 sierpnia 2013

Rozdział 4

- Nie byłam na pogrzebie mojego ojca - powiedziałam , kiedy Zayn spytał dlaczego jestem taka smutna , przez prawie cały czas.
- Ale dlaczego ? - zapytał łapiąc mnie za ręce. 
- Bo nie było go prawie nigdy w domu, zapominał o mnie. - rozpłakałam się.
Zayn nie pytał się już o nic. Po prostu mnie przytulił. On był moim jedynym przyjacielem w Londynie, był jedyną osobą, którą znałam w Londynie i mogłam z nim pogadać o wszystkim, naprawdę o wszystkim. Pewnie nie którym z Was wydaje się , że to wszystko za szybko, ta nasza przyjaźń , ale ja jestem co do niej bardzo pewna. Jest jak mój brat. Jest najlepszy.
- Ej, wiesz ,że ja Cię nigdy nie opuszczę, ZAWSZE możesz na mnie liczyć - powiedział , z bardzo poważną miną , patrząc mi prosto w oczy. 
- Wiem i dziękuje - powiedziałam , również z powagą. 
Zjedliśmy do końca pizze i musiałam już iść, jutro muszę rano wstać bo mam rozmowę o prace :) 
Jest 20 , więc  pożegnałam się z Malikiem i wsiadłam do mojego samochodu. 

*******

Rano obudził mnie dźwięk budzika. "Już siódma" - pomyślałam.
Na 10 mam rozmowę o pracę. Stresuję się jak nigdy w życiu. Tak , chcę być fotografem i tak wiem mam dopiero 18 lat, ale fotografia od zawsze była moją pasją. Ukończyłam odpowiednią szkołę , więc dlaczego nie ? Rozmyślałam tak przy śniadaniu, kiedy moje myślenie przerwał dźwięk telefonu. To był pan Josh, kierownik studia w którym miałam pracować. 
- Tak słucham ? - powiedziałam lekko zaspanym głosem
- Dzień Dobry, jesteśmy na dzisiaj umówieni ? Na rozmowę o pracę ? - zapytał a moje serce zaczęło bić mocniej 
- No tak - powiedziałam 
- Zmiana planów, przyjedzie pani do studia na 9.30 i pokaże mi pani co potrafi - powiedział bardzo spokojnie
- To znaczy ? - nie wiedziałam co myśleć
- To znaczy, że dzisiaj sfotografuje pani kilka modelek - powiedział pewnie 
- Dobrze, do zobaczenia. 
Rozłączył się. Od kilku zdjęć będzie zależała moja przyszłość, spojrzałam na zegarek - 8.45 - zerwałam się z krzesła i pobiegłam do łazienki. Po porannej toalecie, ubrałam czarne spodnie , koszule i balerinki. 
Była 9 , a ja byłam już gotowa , więc pojechałam...
********
 Weszłam pewnym krokiem , do studia. Przywitałam się ze wszystkimi i zaczęliśmy. To ma być zwykła sesja zdjęciowa, kilka modelek pozowało na białym tle. Wyglądały pięknie.  . 
Zrobiłam w sumie 10 zdjęć, z czego 5 miało być wydrukowane w poważnej  gazecie o modzie. 
Kiedy pan Josh i dwie inne osoby wybierały zdjęcia , ja siedziałam na korytarzu i czekałam jak na wyrok. Boje się, nawet bardzo. 
- Proszę wejść - usłyszałam zza drzwi. 
Otworzyłam je i zobaczyłam bardzo uśmiechniętą trójkę jurorów siedzących nad laptopem. 
- Podejdź kochanie - powiedziała jedna z kobiet . 
Podeszłam do nich, pokazali mi zdjęcia , które zrobiłam , chyba nie były najgorsze. 
- A więc, zdjęcia , które pani zrobiła są naprawdę dobre. Wybraliśmy 5 najlepszych (pokazał na laptopa) , oto one - uśmiechnęłam się 
- Czyli nadaję się ? - zapytałam 
- Zaczyna pani od poniedziałku, dziękujemy , do widzenia- powiedział i odprowadził mnie do drzwi. 
To było takie piękne uczucie, od razu zadzwoniłam do Rose, potem do Zayna. 
Oboje mi gratulowali. Jutro sobota. Zayn zaprosił mnie do Nandos, dziś o 18, zgodziłam się. Powiedział , że przyjedzie po mnie o 18. 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- I jak się podoba ? Jesteście ciekawi nowego rozdziału ? <3 

czwartek, 1 sierpnia 2013

Rozdział 3

Obudziłam się w nieznanym domu. Nie wiedziałam gdzie jestem, głowa bolała mnie jeszcze bardziej niż wcześniej. Leżałam  na kanapie okryta kocem. Wstałam i rozejrzałam się po mieszkaniu.
Wydawało mi się, że nikogo w nim nie było. Odwróciłam się i ujrzałam bruneta średniego wzrostu.
- Hej, już wstałaś ? - zapytał uśmiechnięty chłopak. Podszedł do mnie i złapał mnie za rękę, prowadząc z  powrotem na kanapę.
- Gdzie ja jestem !? - zapytałam zdenerwowana.
Głowa nie przestawała mnie boleć.
- Spokojnie, zemdlałaś na moich schodach - uśmiechnął się jeszcze bardziej.
- Chyba muszę już iść - powiedziałam

-A mogę Cię chociaż odwieść ? - zapytał
Nie wiem gdzie jestem. Powiedziałam mu tylko , na jakiej ulicy mieszkam a on wziął kluczyki od samochodu i pojechaliśmy. Po drodze mało się odzywałam.
- Zdradzisz mi chociaż swoje imię ? - zapytał
- Nicola, a twoje ? - odpowiedziałam i serdecznie się uśmiechnęłam
- Zayn - spojrzał na mnie dociekliwym wzrokiem.
Zayn ? Zayn ? Mówiło mi to na tyle dużo, żebym poukładała sobie to wszystko w głowie.
Przyjrzałam się mu jeszcze raz. Bardzo dokładnie.
- Nie możliwe !!! - krzyknęłam na cały głos
- Co się stało ? - spytał zdezorientowany
- Ty jesteś Zayn Malik ? - spytałam delikatnie
- Tak ... Czy jesteś może fanką One Direction ? - zaśmiał się
- Tak, ale nie mogłam uwierzyć, że to ty.. W sumie to trochę poznałam Cię od innej strony , od tej bardziej prywatnej - nie mogłam się wysłowić.
Odwiózł mnie pod sam dom. Podziękowałam jeszcze raz za wszystko i wysiadłam.
Weszłam do domu. Nie mogę uwierzyć, że to był on. Jak mogłam tego nie zauważyć.
Wzięłam jakieś tabletki przeciw   bólowe , poszłam pod prysznic.
Kiedy już się ogarnęłam, włączyłam laptopa. Weszłam na Twittera.
Szybko przejrzałam stronę główną. Moje interakcje, były praktycznie puste, oprócz jednej. Zayn Malik  zaczął mnie obserwować. Nie mogę w to uwierzyć , czyli to nie sen ?
Dostałam również wiadomość prywatną, również od Zayna.
"Hej, dałabyś mi swój numer. Chciałbym Cię poznać"
Odpisałam mu. Podałam numer. Wyłączyłam laptopa i poszłam spać.
Obudził mnie dźwięk telefonu. Przeciągnęłam się i
zobaczyłam nieznany numer na wyświetlaczu.
Odebrałam i usłyszałam głos Zayna.
Chciał się ze mną spotkać, po prostu pogadać, nie wiem czy to dobrze ale zgodziłam się.
"Dlaczego nie?" ciągle to sobie powtarzałam.
Przyszedł czas spotkania.
Weszłam do kawiarni gdzie on już na mnie czekał.
- Heej, Nicola - krzyczał na mój widok.
Przez cały dzień śmialiśmy się  i wygłupialiśmy.
Opowiedziałam mu o tacie, o praktycznie całym moim życiu, on też opowiedział mi historie ze swojego życia.
Tak oto powstała nowa przyjaźń. Przez następny miesiąc spotykaliśmy się bardzo często, aż  do kiedy staliśmy się najlepszymi przyjaciółmi ..
 --------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Jak się podoba ? Mam nadzieję, że pojawi się tu kilka komentarzy <33. Dziękuje :)

Rozdział 2

Wyszłam z samochodu, i szybko wyciągnełam swoje walizki z bagażnika. Poprosiłam taksówkarza , żeby pomógł mi zanieść je do środka. Kiedy tylko weszłam zaparło mi dech w piersi. Dom był ogromny. 5 pokoi i 2 łazienki oraz wielka kuchnia i salon. Wszystko umeblowane w bardzo ładnym stylu. W ogrodzie był basen. Pożegnałam się z miłym kierowcą i zapłaciłam mu. Szłam rozglądając się po całym domu. Weszłam do jednej z sypialni i już wiedziałam , że wybrałam największy pokój. Rozpakowałam się i wyszłam na taras. Piękny zapach kwiatów unosił się w powietrzu. Małe osiedle , 5 domów. Bardzo podobnych do siebie. W garażu czekał na mnie samochód. Tata pomyślał o wszystkim. Wtedy myślałam , że będę miała tu normalne życie. Ale póżniej było inaczej. Ale po kolei.
Napuściłam sobie wody do wanny. Chciałam się odprężyć. Leżałam i słuchałam radia. Nagle usłyszałam dzwonek do drzwi. "Kto to może być ?'
pomyślałam i wyszłam z wody. Szybko wytarłam się. Owinełam ręcznikiem włosy i ciało. Wyszłam z łazienki i otworzyłam drzwi. Przed nimi stała uśmiechnięta może 12 letnia dziewczynka.
-Dzień Dobry - powiedziała
-Dzień Dobry , czy coś się stało ? -zapytałam
-Bo .. tenn.. ja grałam z kolegami w piłkę i ona nam wpadła za pani ogrodzenie- powiedziała nie śmiało
-A wiesz gdzie ona jest ? - spojrzałam na nią z uśmiechem
Kiwneła głową w geście potwierdzającym.
-To pójdz po nią - powiedziałam
-Dziękuje, do widzenia - powiedziała i pobiegła po piłke.
Urocze są te dzieci. Poszłam spowrotem do łazienki , ale tylko po to żeby tam posprzątać. Nie miałam ochoty się już kąpać.
Ubrałam się w jeansy i T-shirt i założyłam białe conversy. Włosy rozpuściłam. Pojechałam do sklepu. Chciałam kupić trochę jedzenia i coś słodkiego. Normalne uzupełnienie lodówki.
*Godzina póżniej*
Wróciłam i rozpakowałam zakupy.
Było już póżno więc położyłam się spać.
Rano obudził mnie dzwonek telefonu, to była Rose.
*rozmowa telefoniczna*
R: Hej , mam dla ciebie smutną wiadomość.
N: Hej, no mów.
R: Twój tata, miał wypadek. On .. on miał śmiertelny wypadek. On nie przeżył.
Po tych słowach rozłączyłam się. Nie wiedziałam co się ze mną dzieje. On był moim ojcem, a ja sobie od niego wyjechałam. Zostawiłam go, tak jak on zostawiał mnie. Szybko doprowadziłam się do pożądku. I szybko wyszłam z mieszkania. Biegłam ile sił w nogach. W sumie nie wiedząc dlaczego zatrzymałam się przy osiedlu takich samych domków. Między nimi była mała dróżka. Mam cholerne dreszcze. Szłam tą uliczką. Zrobiło mi się słabo. Usiadłam na schodach jakiegoś domu. Nie wiedziałam czyj to dom. I szczerze nie obchodziło mnie to. Głowa bolała mnie coraz bardziej. Zemdlałam.

-----------------------------------------------------------------------------
Jak się podoba ? Komętarze są dla mnie motywujące :) Dziękuje <3

Rozdział 1

Obudziłam się o 9. Promienie słońca pięknie oświetlały mój mały pokoik. Dzisiaj miało być bardzo ciepło. Jest środek lata.  Chętnie zostałabym jeszcze w łóżku, ale o 12 miałam samolot. Dzisiaj miałam uciec od tej szarej rzeczywistości. Wszystko wydawało się taki monotonne. Mam nadzieję, że w Londynie będzie lepiej. Wstałam z łóżka i poszłam do kuchni gdzie mój tata krzątał się i co chwile spoglądał na zegarek.
-Cześć tato - powiedziałam i wyciągnełam mleko z lodówki.
-Dzień Dobry, teraz muszę iść do pracy , ale przed 11 będę w domu i zawiozw cię na lotnisko- powiedział, pocałował mnie w czoło i już go nie było. Ojciec cały czas pracował , a mama odeszła od nas jak miałam 6 lat. Teraz ma nową rodzinę w Kanadzie. Zjadłam płatki i poszłam do łazienki. Szybko się umyłam. Oczywiście wczoraj spakowałam swoje wszystkie rzeczy. Ubrałam się wygodnie i uczesałam sobie wysoki kucyk. Dwie idealnie spakowane walizki i torbę podręczną zniosłam do salonu. Sprawdziłam czy mam bilet, paszport i inne bzdety potrzebne do lotu. Zaraz miała przyjść Rose - moja najlepsza przyjaciółka. Razem z tatą chciała odwieść mnie na lotnisko. Jest mi trochę smutno , że muszę ją zostawić, ale muszę odpocząć od Polski. Po prostu muszę uciec. Jest 10:30 . Właśnie do domu wszedł tata a za nim Rose.
-Gotowa ? - zapytał
-Oczywiście - powiedziałam i złapałam torbę podręczną a tata zapakował już walizki do auta. Gadałyśmy całą drogę, tylko ojciec był taki cichy, w sumie to prawie nigdy nie rozmawiamy.
Podróż na lotnisko mineła szybko. Za 20 minut mam samolot.
-Obiecaj, że będziesz dzwonić - powiedziała Rose prawie płacząc.
-Nie martw się ! - powiedziałam i przytuliłam ją.
-Nicola , twoje walizki są już na pokładzie. Chodż już można wchodzić. - powiedział tata
Przeszłam przez kontrolę , dałam bilet i pomachałam im na pożegnanie.
Usiadłam wygodnie na moim miejscu i wyciągłam telefon i słuchawki z torby. Włączyłam sobie ulubione kawałki. Póżniej jeszcze trochę czytałam i szkicowałam. I tym oto sposobem wylądowaliśmy.
Otworzyły się drzwi i wyszłam z samolotu. Zapowiada się cudownie.
Wyciągłam z samolotu jeszcze tylko moje dwie walizki. Podszedł do mnie pan z taksówki , który właśnie po mnie przyjechał. Schował je do bagażnika , a ja usiadłam wygodnie na tylnym siedzeniu. I pojechaliśmy w stronę mojego nowego domu.




-------------------------------------------------------------------------------
I jak się podoba ? Piszcie swoje opinie w komętarzach :)